Matka i córka
Obudziłam się w środku nocy. Przez parę minut tkwiłam na cienkiej, niemal niedostrzegalnej granicy pomiędzy jawą a snem, w miejscu, w którym marzenia senne przeplatają się z rzeczywistością, tworząc szachownicę i człowiek tak naprawdę nie wie, czy stoi już twardo na ziemi, czy może jeszcze unosi się w oparach majaków sennych. Jedno jest pewne - intensywność emocji i doznań jest jak najbardziej prawdziwa. Tej nocy wściekłość pulsowała we mnie. Miałam nieodpartą ochotę chwycić cokolwiek i rzucić z całej siły, celując w... moją mamę, której postać rozwiała się wraz z moim przebudzeniem. O ile jej osoba zniknęła, tak emocje, które czułam, pozostały ze mną na długo. Podejrzewam, że one we mnie tkwią od dawna, a sen, tak bardzo prawdziwy, stał się lontem, który spowodował wybuch uczuć, które kiedyś już przeżywałam. Znam źródło swojej złości względem mojej mamy. Wydawało mi się, że się pogodziłam z dawnymi smutnymi dla mnie doświadczeniami, że wybaczyłam mojej rodzicielce. Wydawał...