Jaga Chwil

Pisanie anonimowo ma pewne zalety. Pozwala na opowiadanie prawdziwych historii rodzinnych bez ryzyka wyklęcia czy wydziedziczenia. Co prawda moja rodzina nie posiada jakiegoś większego majątku i ewentualna możliwość utraty dóbr rodowych jest niemal znikoma, ale co niektórzy bohaterowie moich opowiastek wciąż chodzą po ziemskim padole i rzecz jasna nie chciałabym ściągnąć na siebie ich gniewu. Gdybym miała wybrać jedną cechę, która zdecydowanie nie pasuje do mojej rodziny, byłaby to skromność. Ileż to razy słyszałam zachwyty moich bliskich, układające się niemal w psalmy chwalebne. I nie byłoby w tym nic zdrożnego, gdyby nie to, że każdy chwalił sam siebie i co niektórzy osiągali wyjątkową zręczność w naginaniu rzeczywistości do własnych potrzeb.  Poziom mistrzowski w sztuce samochwalenia osiągnęła niewątpliwie siostra mojego taty. Niestety trudno doszukać się w jej życiorysie nietuzinkowych dokonań czy też oglądając jej zdjęcia z młodości próżno szukać w nich jakiekolwi...

W tym roku wiosna przyniosła nie tylko promienie słońca i zieleń drzew, ale również morowe powietrze. W zasadzie od marca przypominam pyłek targany wiatrem - kiedy próbuję opaść na ziemię, by w końcu poczuć grunt pod nogami, nadchodzi niespodziewanie kolejny podmuch, który unosi mnie w nieznane. Tak trudno dziś cokolwiek zaplanować, cokolwiek przewidzieć. Nieprzewidywalność jutra i obezwładniający brak logiki rozgościły się w naszym kraju na dobre. Do tego mam wrażenie totalnego chaosu wokół i dezinformacji.  Przyznaję, że nie nadążam za kolejnymi zmianami. Jednego dnia coś mi wolno robić, następnego już nie. Nie mam w domu telewizora, co zapewne w dużym stopniu chroni mnie przed rozstrojem nerwowym. Najświeższe wieści czerpię z internetu, choć muszę przyznać, że coraz częściej mam ochotę odciąć się od świata, nie czytać więcej, by nie denerwować się jeszcze bardziej.  Próbuję odszukać klucz do sensu działań rządzących  - jak dotąd bezskutecznie. Obecnie władz...